alveaenerle - radosna wytwórczość

Zupełnie przypadkiem wyprodukowałam hurtową ilość choinkowych sopelków (pomysł stąd) - jakoś tak się rozpędziłam przy krojeniu...

A skoro powstały, należało je zgodnie z przeznaczeniem wykorzystać, przez co tegoroczna choinka występuje na biało:

Zwisające elementy z miejsca wzbudziły zainteresowanie futrzastych, obyło się jednak (na szczęście) bez tradycyjnego uporczywego przemodelowywania wystroju drzewka:

Przy okazji życzenia wam, drodzy czytelnicy, wszystkiego, co najlepsze w najnowszym roku, dziękuję serdecznie tym, którzy włączyli się w głosowanie na forum KrakVet. Poznańskie wolontariuszki wygrały!

Kochani czytelnicy!

Ruszyła ankieta na forum KrakVet. Głosowanie będzie trwało do 31 grudnia – podmiot, który uzyska największą liczbę głosów otrzyma pomoc w postaci wybranych karm i akcesoriów. Bardzo was proszę o głosy dla wolontariuszek z poznańskiego dworca PKP i PKS, wygrana bardzo pomogłaby im w opiece nad dwoma dużymi stadami kotów.

Głosowanie wymaga tylko zalogowania się na forum (edit: ze względu na podejrzenie stosowania automatów do głosowania aktualnie oddanie głosu wymaga napisania przynajmniej jednego postu) - dla was to chwila, dla dziewczyn ogromna szansa na pomoc, której bardzo potrzebują. Poproście znajomych, każdy głos zwiększa szanse dziewczyn (i ich podopiecznych kotów) na wygraną.

Do prośby dołącza się Dunia - pochodząca z dworca i dzięki pomocy wolontariuszek od roku tuptająca radośnie (i głośno) po naszej podłodze.

Dziś będzie torbowo, przy czym torby mają metrykę różną, zbliżoną do dojrzałej...

Chronologicznie najstarsza - torebka dla mamy (projekt z książki "Uszyj w jedno popołudnie" Susan Mickey):

Torbiszcze własne (projekt papavero, rozmiar L) z motylowej tkaniny, na którą skusiłam się po obejrzeniu torebek brumm:

Dla teściowej prezencik klecony w ostatniej chwili, kiedy się Gedowi przypomniało, że rodzicielka ma urodziny (projekt papavero, rozmiar M):

I wymiankowa torebka dla Licho. Inspiracją był projekt z książki "Patchworkowe torebki" Ellen Kharade, przerobiony po mojemu, bo jakże by inaczej...

Ucho z tyłu jest odpinane (taki bajer, co ma ułatwić zapakowanie do środka np. lodówki):

 Kilka detali:

I pomponiasta broszka zamiast wisienki na torcie:

Bardzo już zaległe koronki, zagubione w zakamarkach pudełka tak długo, że założyły związki zawodowe i jęły domagać się ujawnienia światu. Ujawniam zatem - będzie różowo!

Róże różane - cieszą już Marysię:

Dwa maleństwa:

Różem dzwoniące:

Wokół rosną kominy. Szyte, dziergane, wzorzyste, jednobarwne, kolorowe, stonowane, wełniane, bawełniane, po prostu las kominów! No i ja też mam. Całkiem własne, całkiem recyclingowe i całkiem praktyczne.

Ex-spódnica (która w zależności od światła była ciemnozielona lub oliwkowa, kameleon po prostu) i ex-koszulka:

Elementem odmładzającym metrykę są guziki...

Ex-koszulka, a nawet dwie - jedna na karę zasłużyła podjeżdżaniem wyżej nerek (a przecież nie wyrzucę takiego fajnego wzoru z koralików!), a druga - niekontrolowanym rozrostem w obwodzie:

Resztka wełny odpłaszczykowej i ex-koszula (z cudnej w dotyku mięciutkiej szarej bawełny i o kroju tak zbliżonym do mundurka harcerskiego, że aż się chciało drużynę zakładać i beret):

z guzikami własnymi, a jakże:

Dotychczas nie szyłam patchworków - zszywanie łatek wydawało mi się zbyt żmudne, zupełnie nie na mój brak cierpliwości, a efekty zbyt rustykalne. Ale na forum pojawiła się akcja szycia paneli na poduszki - dziewczyny na spotkaniu gdańskim przerobią je na poszewki dla dzieci z oddziału onkologicznego i przekażą małym pacjentom w ramach mikołajkowego prezentu. Jak mogłam się nie włączyć? Tym sposobem popełniłam swoje pierwsze "paczłorki":

O akcji można przeczytać w Dzienniku Bałtyckim

Blogowe wymianki spodobały mi się bardzo - staję więc do kolejnych :-)

Z gwiazdką w tle:

Na ludowo:

I świąteczno-karnawałowo: